ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΙ ''ΛΗΘΑΙΟΝ'' . ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ....ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ - ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ --//-- meli.li8aion@hotmail.com τηλ.6936804606

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ...

Αποτέλεσμα εικόνας για Honey and beekeeping plants

Η παραγωγή του μελιού, της γύρης, του κεριού, της πρόπολης, του

βασιλικού πολτού είναι το αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης από τον άνθρωπο
της πανάρχαιας σχέσης φυτών και μελισσών.
Τα φυτά προσφέρουν στα έντομα και στις μέλισσες νέκταρ και γύρη, την
πρώτη ύλη για την παραγωγή μελιού, κεριού, εμπορεύσιμης γύρης και
βασιλικού πολτού, δέχονται τις επισκέψεις των εντόμων και ιδιαιτέρως της
μέλισσας της μελιτοφόρου. Με τις επισκέψεις αυτές χάρις στην κατασκευή του
σώματος και στην ανθική σταθερότητα των μελισσών, τα φυτά επιτυγχάνουν
την καρπόδεση και έτσι με την παραγωγή σπόρων και καρπών εξασφαλίζουν
την διαιώνιση τους.




Η θαυμάσια αυτή σχέση διαρκεί εκατομμύρια χρόνια, αποδεδειγμένα.
Μέλισσα απολιθωμένη ηλικίας 80 εκατομμυρίων ετών, με γύρη από ένα
φυτικό είδος, που βρέθηκε στη Γερμανία, φανερώνει ότι η συμμετοχή του
ανθρώπου στην ανωτέρω σχέση είναι πολύ πρόσφατη. Δεν είναι σαφές πότε
«ακριβώς» ο άνθρωπος μετεπήδησε από το στάδιο του θηρευτή στο στάδιο του
εκτροφέα μελισσών. Το μέλι υπήρξε από τις πρώτες γλυκαντικές ουσίες στη
διατροφή του, κλέβοντας το από τα «άγρια» μελίσσια στους βράχους και
στους κορμούς των δέντρων. Η οργάνωση των ανθρώπινων κοινωνιών πριν
μερικές χιλιάδες χρόνια συνέβαλε στην έναρξη διατήρησης και εκτροφής
μελισσών για εξασφάλιση του μελιού και εν συνεχεία του κεριού. Απ’ αυτό το
χρονικό σημείο ξεκινά το ενδιαφέρον του ανθρώπου για την πηγή της πρώτης
ύλης του μελιού.
Αναφορές σε κλασικούς συγγραφείς της αρχαιότητας για την
σπουδαιότητα μερικών φυτών, όπως το πεύκο και το θυμάρι, στην
μελισσοκομία, είναι οι πρώτες προσπάθειες διάκρισης των φυτών, σε φυτά
χρήσιμα στην μελισσοκομία, ή όπως λέμε μελισσοκομικά φυτά. Το σύνολο
των μελισσοκομικών φυτών ενός τόπου αποτελεί την μελισσοκομική χλωρίδα
του.
Η διάκριση των μελισσοκομικών φυτών μπορεί να γίνει με πολλούς
τρόπους λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικά κριτήρια:

• Μελισσοκομικά φυτά διαφόρου εποχής. Κριτήριο η εποχή ανθοφορίας.

Έτσι έχουμε ανοιξιάτικα, καλοκαιρινά, φθινοπωρινά, χειμωνιάτικα
μελισσοκομικά φυτά.
• Μελιγόνα, μελιτογόνα ή γυρεοδοτικά φυτά. Η σημασία των
καλλιεργούμενων μελισσοκομικών φυτών έναντι των αυτοφυών για την
μελισσοκομία σταδιακά αυξάνει.
• Αυτοφυή ή καλλιεργούμενα μελισσοκομικά φυτά. Η σημασία των
καλλιεργούμενων έναντι των αυτοφυών για την μελισσοκομία σταδιακά
αυξάνει.
• Ετήσια ή πολυετή. Τα ετήσια έχουν περιοδικό χαρακτήρα αφού διάφοροι
παράγοντες επηρεάζουν την βλάστησή τους, αντίθετα τα πολυετή φυτά θα
επηρεαστούν θετικά ή αρνητικά κυρίως στη χρονική περίοδο της
ανθοφορίας τους.
• Κύρια ή δευτερεύοντα μελισσοκομικά φυτά. Κύριο μελισσοκομικό φυτό
είναι το καλοκαιρινό κυρίως ή φθινοπωρινό φυτό που αρκετές χρονιές
επιτυγχάνει στην ανθοφορία, είναι μελιγόνο ή μελιτογόνο και δίνει το
όνομα του στο μέλι που παράγεται. 

Ομοίως το δευτερεύον μελισσοκομικό

φυτό, είναι διαφόρου εποχής. Μπορεί να είναι και απλώς γυρεοδοτικό
φυτό και βοηθά στην ανάπτυξη ή συντήρηση του μελισσιού. Αρκετές φορές
δευτερεύοντα μελισσοκομικά φυτά που η ανθοφορία τους προηγείται της
ανθοφορίας ενός κύριου μελισσοκομικού φυτού, συμμετέχουν στην
παραγωγή του μελιού. 
Η δευτερεύουσα αυτή μελισσοκομική χλωρίδα
αποτελεί και το συνηθέστερο κριτήριο διάκρισης μελιού της αυτής κύριας
ανθοφορίας αλλά διαφορετικών περιοχών.

Το τελευταίο αυτό κριτήριο διάκρισης είναι και το σημαντικότερο,

αυτό που ενδιαφέρει τους μελισσοκόμους περισσότερο, είναι όμως το κριτήριο
σχετικά με την περιοχή που εξετάζουμε. Ενώ όλα τα άλλα κριτήρια διάκρισης
έχουν γενική εφαρμογή, το τελευταίο αναφέρεται πάντοτε σε συγκεκριμένη
περιοχή.

 Έτσι μελισσοκομικό φυτό μπορεί να είναι κύριο για μια περιοχή π.χ.

η πορτοκαλιά για την Αργολίδα ή την Άρτα και το ίδιο φυτό για την
Μακεδονία (τα διάσπαρτα δέντρα που υπάρχουν) να έχει μικρή αξία και ούτε
καν δευτερεύον να μη χαρακτηρίζεται.

Αγριόκροκος (Crocus sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγριόκροκος (Crocus sp.) Βολβόριζα φυτά
Βολβόριζα φυτά τα οποία ανθίζουν τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο με μόνο υπέργειο
τμήμα το ανθοφόρο στέλεχος. Όμορφα λουλουδάκια που προσελκύουν τις μέλισσες
για τη γύρη και το νέκταρ ενίοτε. Τα μελισσοσμήνη εκτρέφουν γόνο σε μια εποχή
κρίσιμη για την ανανέωση του πληθυσμού. Σε εκτάσεις που δεν οργώνονται και δεν
χρησιμοποιούνται ζιζανιοκτόνα, ο αγριόκροκος είναι συνηθισμένο είδος της
Ελληνικής μελισσοκομικής χλωρίδας.

Λεβάντα (Lavandula sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Λεβάντα (Lavandula sp.)
Αρωματικό φυτό, διακοσμητικό συνήθως, αλλά και καλλιεργούμενο σε ορισμένες
περιοχές της χώρας μας. Η γνήσια λεβάντα (Lavandula vera) ευδοκιμεί σε υψόμετρα
πάνω από 500 μέτρα και αποδίδει αιθέριο έλαιο (αρωματοποιία) εξαιρετικής
ποιότητας.
Το μέλι που παράγεται σε περιοχές καλλιέργειας λεβάντας, έχει έντονο άρωμα και
κεχριμπαρένιο χρώμα . Τα ανθοφόρα στελέχη της λεβάντας αποκόπτονται στην
πλήρη άνθιση για απόσταξη, οπότε διακόπτεται απότομα η βοσκή για τις μέλισσες.
Έχει διαπιστωθεί πειραματικά ότι η μεγάλη παρουσία μελισσών σε καλλιέργειες
λεβάντας αυξάνει κατά 20% την απόδοση σε αιθέριο έλαιο. Η λεβάντα
χρησιμοποιούμενο ως καλλωπιστικό σε χαμηλά υψόμετρα, περιπίπτει σε υβρίδιο της
γνήσιας (L. hybrida). Έχει συνεχόμενη ανθοφορία από τον Ιούνιο μέχρι τον
Σεπτέμβριο. Τώρα τελευταία δοκιμάζεται (με επιτυχία κατ’αρχήν) στην προστασία
των κηρήθρων από τον κηρόσκωρο.

Μηλιάδι (Fraxus ornus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Μηλιάδι (Fraxus ornus)
Δασικό δένδρο όχι μεγάλης εξάπλωσης, εκτιμάται όμως για την ποιότητα του ξύλου
του, σκληρό και ανθεκτικό με πολλές χρήσεις.
Μελισσοκομικά είναι αξιόλογο φυτό για γύρη και ορισμένες χρονιές για μέλι. Την
εποχή που εμφανίζονται οι ασπροκίτρινες ταξιανθίες του (Μάιος), οι ανάγκες του
μελισσιού σε τροφές (μέλι και γύρη) είναι πολύ μεγάλες γι’αυτό και το μέλι από το
μηλιάδι σπάνια εμφανίζεται στο τελικό προϊόν, όμως σαν δευτερεύον μελισσοκομικό
φυτό συντελεί στην ανάπτυξη του μελισσιού που προετοιμάζονται για τις
καλοκαιρινές βασικές νομές.

Οξαλίδα (Oxalis pes caprae)

Αποτέλεσμα εικόνας για Οξαλίδα (Oxalis pes caprae)

Ζιζάνιο των ελαιώνων, βολβόριζο, δυσκολοεξώντοτο. Τα φύλλα είναι τρίλοβα, ο
κάθε λοβός καρδιόσχημος, τα φύλλα όλα με μακρύ μίσχο σχηματίζουν ροζέτα. Ο
βλαστός του είναι κυρίως υπόγειος και προέρχεται από βολβίδια. Το ότι είναι και
δυσκολοεξώντοτο ζιζάνιο αποτελεί και πλεονέκτημα για την μελισσοκομία αφού η
χειμωνιάτικη ανθοφορία του, είναι κάθε χρόνο σταθερή, προσφέροντας γύρη και
νέκταρ στις μέλισσες για πρώιμη ανάπτυξη. Άλλωστε οι περιοχές που έχει έντονη
παρουσία η οξαλίδα (Κρήτη και Πελοπόννησος) ενδείκνυται για χειμερινή
δραστηριότητα δηλ. εκτροφή γόνου κ.λ.π. για εκμετάλευση πρώιμων ανθοφοριών
(π.χ. πορτοκάλι). Η ανθοφορία της διακόπτεται με το φρεζάρισμα του Μαρτίου.

Τζιτζιφιά (Eleagnus angustifolia)

Αποτέλεσμα εικόνας για Τζιτζιφιά (Elaeagnus angustifolia)
Ευρύτατα καλλιεργείται ως καλλωπιστικό σε πάρκα και δεντροστοιχίες κυρίως στα
παραλιακά μέρη της χώρας μας. Τα μικρά κίτρινα ευωδιαστά λουλούδια έρχονται σε
αντίθεση με τα λευκοπράσινα φύλλα του όμορφου αυτού δένδρου, ενώ οι επισκέψεις
των μελισσών τον Ιούνιο (εποχή ανθοφορίας) ξεκινούν λίγο πριν την ανατολή του
ηλίου και σταματούν λίγες ώρες μετά. Το χαρακτηριστικό της τζιτζιφιάς είναι το
ευχάριστο ιδιαίτερο άρωμα του λουλουδιού, που γεμίζει την ατμόσφαιρα σε μεγάλη
έκταση.

Φοίνικας (Phoenix sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Φοίνικας (Phoenix sp.)
Ευδοκιμεί σε τροπικά ή υποτροπικά κλίματα, καλλιεργούμενο δένδρο για τους
εδώδιμους καρπούς του (χουρμάδες). Στη χώρα μας καλλωπιστικό φυτό με μεγάλη
διάδοση τα τελευταία χρόνια, σε παραθαλάσσιες ζεστές περιοχές. Είναι φυτό δίοικο,
τα θηλυκά και αρσενικά λουλούδια του βρίσκονται σε διαφορετικά φυτά.
Πολλαπλασιάζεται εύκολα με τα σπέρματα, που πέφτοντας από τα δένδρα δίδουν την
επόμενη ή μεθεπόμενη χρονιά νέα φυτάρια, σε ίση αναλογία θηλυκών-αρσενικών.
Για τη μελισσοκομία σημασία έχουν τα αρσενικά δένδρα, ούτως ή άλλως μικρή λόγω
της περιορισμένης εξάπλωσής του, για τη γύρη που προσφέρουν σε σημαντικές
ποσότητες. Οι σπάδικες με τη γύρη, ωχρό άσπρο-κίτρινο
χρώμα, προσελκύουν μεγάλο αριθμό μελισσών. Η εποχή ανθοφορίας δεν είναι
σταθερή για όλα τα δένδρα μερικά των οποίων ανθίζουν μέσα στο καλοκαίρι ή
φθινόπωρο, τα περισσότερα όμως ανθίζουν Απρίλιο-Μάιο. Οι ανθοφόροι σπάδικες
1-2 κατά δένδρο, δύσκολα ξεχωρίζουν στο κέντρο της βλάστησης.

Φράουλα (Fragaria vesca)

Αποτέλεσμα εικόνας για Φράουλα (Fragaria vesca)
Πολυετές ποώδες φυτό μικρού αναστήματος.
Τα άνθη που σχηματίζονται κατά ομάδες πάνω σε ταξιανθία σύνθετου σκιαδίου είναι
συνήθως ερμαφρόδιτα. Κάθε άνθος αποτελείται από τον κάλυκα που έχει διπλή σειρά
σεπάλων και τη στεφάνη με τα πέταλα που συνήθως είναι λευκού χρώματος. Η
ανθοδόχη έχει σχήμα κωνικό και
φέρει πολλούς στήμονες και ύπερους. Η ανθοδόχη αυτή εξελίσσεται σε καρπό
μικρότερο και πιο αρωματικό από τις καλλιεργούμενες φράουλες με σχήμα κωνικό,
σφαιρικό ανάλογα με την ποικιλία. Ανθίζει από Μάιο μέχρι Ιούνιο. Από
μελισσοκομικής πλευράς δεν είναι σημαντικό φυτό. Το νέκταρ που παράγουν τα άνθη
της είναι λίγο σε ποσότητα (0,6-0,8 mg άνθος/ημέρα) και σχετικά φτωχό σε σάκχαρα
(18-25%).Αντίθετα η γύρη αποζημιώνει τις μέλισσες γιατί είναι αρκετή και καλής
ποιότητας. Είναι φυτό που προσελκύει πολλές μέλισσες.
Συνεχεια σε επομενο..

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...