ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΙ ''ΛΗΘΑΙΟΝ'' . ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ....ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ - ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ --//-- meli.li8aion@hotmail.com τηλ.6936804606

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ 3.


Ακακία (Robinia pseudacacia)
Αποτέλεσμα εικόνας για Ακακία (Robinia pseudoacacia)
Στη χώρα μας η ακακία έχει σημαντική θέση στον κατάλογο των μελισσοκομικών
φυτών και δεν είναι λίγοι οι μελισσοκόμοι που υπολογίζουν στην ακακία το πρώτο
δεκαήμερο του Μαΐου για τη δημιουργία αποθεμάτων μελιού στα μελίσσια και το
κτίσιμο νέων κηρήθρων. Η ανθοφορία της είναι εντυπωσιακή και διαρκεί 10-20
μέρες, ενώ κάθε λουλούδι ξεχωριστά τις πρώτες 5-6 μέρες.



To μοναδικό, όμως σοβαρό μειονέκτημα της ακακίας είναι η ευαισθησία της
ανθοφορίας στη βροχή και στον αέρα. Κατά την πλήρη άνθιση αρκεί μια ελαφρά
βροχή ή δυνατός ξηρός αέρας για να καταστρέψει την ευχάριστη εικόνα της
προηγούμενης ημέρας και τότε το θέαμα είναι απογοητευτικό. Όμως σε ευνοϊκές
χρονιές η ακακία μπορεί να κάνει θαύματα.



Αμυγδαλιά (Prunus amygdalus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αμυγδαλιά (Prunus amygdalus)
Η εποχή άνθισης είναι κρίσιμη για το μελίσσι γιατί αυτό βρίσκεται στο λεπτότερο
σημείο της ζωής του μέσα στο χρόνο, στο οποίο όπου γίνεται η έναρξη παραγωγής
γόνου και πρέπει να γίνει το γεφύρωμα των γερασμένων χειμωνιάτικων μελισσών με
τις νέες ανοιξιάτικες.
Η ανθοφορία της αμυγδαλιάς τότε προσφέρει γύρη και μέλι απαραίτητο για
την ανάπτυξη του γόνου. Επίσης μπαίνουν τα θεμέλια για πρώιμο τρύγο τον Μάιο-
Ιούνιο, φυσικά σε άλλες ανθοφορίες και τοποθεσίες.

Αρκουδόβατος (Smilax aspera)

Σχετική εικόνα
Η εντυπωσιακή σε άρωμα ανθοφορία του αρκουδόβατου το Σεπτέμβριο, με τα μικρά
ασπρορόδινα λουλούδια, αποζημιώνει για τις ενοχλήσεις που προκαλεί τον υπόλοιπο
χρόνο.
Ανθίζει από τον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο, τα άνθη του είναι μικρά άσπρου
χρώματος. Οι μέλισσες βόσκουν εντατικά στον αρκουδόβατο, συλλέγοντας γύρη και
νέκταρ. Επειδή ο αρκουδόβατος συνυπάρχει με άλλα φυτά στον υπόροφο των
πευκοδασών, όπου ως γνωστόν το φθινόπωρο η γύρη σπανίζει, είναι φυτό χρήσιμο
στη μελισσοκομία.

Ασφόδελος (Asphodelus microcarpus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ασφόδελος (Asphodelus microcarpus)
Ο ασφόδελος είναι ζιζάνιο των βοσκοτόπων , δυσκολοεξώντοτο, ακριβώς όμως
γι’αυτόν τον λόγο πολύτιμο μελισσοκομικό φυτό, συνυπολογιζόμενου του γεγονότος
ότι προσφέρει μεγάλες ποσότητες νέκταρος στις μέλισσες, είναι πρώιμης μεγάλης
διάρκειας άνθισης, σκληροτράχηλο φυτό στις καιρικές συνθήκες. Βροχές ακόμη και
στη διάρκεια της ανθοφορίας δεν επηρεάζουν την ανθοφορία.
Oι ανθοφόροι βλαστοί εμφανίζονται στις αρχές της άνοιξης μέχρι και τον Ιούνιο στις
όψιμες τοποθεσίες.Οι βροχές της άνοιξης ευνοούν την σταδιακά επεκτεινόμενη
ανθοφορία των στελεχών και την επιτυχημένη νεκταροέκκριση. Αρκετές χρονιές
τ’αποθέματα μελιού που συλλέγουν οι μέλισσες είναι περισσότερα από τις ανάγκες
(μεγάλες αυτή την εποχή) για την εκτροφή του γόνου και πραγματοποιείται τρυγητός.

Αγριορίγανη – Θυμαράκι – Τούφα (Thymus serpyllum)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγριορίγανη –
Πολύ διαδεδομένο αυτοφυές φυτό, χαμηλή πόα, που δεν ξεπερνά σε ύψος τα 30-40
εκατοστά, με ευωδιαστά ασπρορόδινα λουλούδια και φύλλα-βλαστάρια με μεγάλη
ποσότητα αιθέριου ελαίου, παρόμοια με του θυμαριού.
Απαντάται σ’όλα τα υψόμετρα, από τα παραθαλάσσια μέρη μέχρι και πάνω από
1.000 μέτρα, προσελκύει τις μέλισσες με το έξοχο αρωματικό νέκταρ του. Σε
περιοχές συνήθως ορεινές, με μεγάλες εκτάσεις αγριορίγανης ή τούφας, όπως είναι
γνωστό και αλλιώς το θυμαράκι, το μέλι που παράγεται, συνήθως τον Ιούλιο μετά την
ανθοφορία του Μαΐου-Ιουνίου είναι πολύ αρωματικό, εφάμιλλο του θυμαριού.

Ασφάκα (Phlomis fruticosa)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ασφάκα (Phlomis fruticosa)
Εντυπωσιακά κίτρινα λουλούδια και ζωηρή βλάστηση χαρακτηρίζουν τον θάμνο
αυτό που καλύπτει πολλές άγονες εκτάσεις της ΝΔ κυρίως Ελλάδος. (Βελαούρες
είναι η επωνυμία τέτοιων εκτάσεων στη Δυτική Ελλάδα).
Είναι φυτό αμφισβητούμενης μελισσοκομικής αξίας. Παρά το γεγονός ότι η
ανθοφορία της διαρκεί πλέον των δύο μηνών (άνοιξη), σπάνια παρατηρεί κανείς
μέλισσες να βόσκουν στα μακρυκάλυκα λουλούδια της. Μερικές φορές όμως, ιδίως
προς το τέλος της ανθοφορίας όταν αρχίζουν να μαραίνονται τα λουλούδια ή μετά
από βροχή όταν τα λουλούδια γεμίζουν νερό και οι μέλισσες μπορούν να φθάσουν με
την προβοσκίδα τους το νέκταρ, τότε η παραγωγή μελιού είναι εντυπωσιακή. Το μέλι
της ασφάκας (δεν βγαίνει κάθε χρόνο ούτε σε μεγάλες ποσότητες) είναι πολύ καλής
ποιότητας, με ευχάριστη γεύση και ανοικτό κίτρινο χρώμα.

Καβαλαριά – Αγριόβικος (Vicia sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Καβαλαριά – Αγριόβικος (Vicia sp.)
Εξόχως μελιγόνο αυτοφυές ζιζάνιο των καλλιεργειών. Την άνοιξη κυριαρχεί στην
αυτοφυή βλάστηση ακαλλιέργητων εκτάσεων, στους φράκτες και τα σύνορα μεταξύ
των καλλιεργειών.
Αναρριχόμενο φυτό, στερείται ισχυρού κορμού, ενώ βροχοπτώσεις την άνοιξη
ευνοούν τη γρήγορη ανάπτυξή του και την πλούσια και συνεχή ανθοφορία του. Μ ε
συνθήκες ήπιου χειμώνα (φυτό ευαίσθητο στους παγετούς) και βροχερής άνοιξης,
κλιμακώνει την ανθοφορία στους συνεχούς εκπτυσσόμενους νέους βλαστούς, από το
τέλος του χειμώνα έως και το καλοκαίρι. Τα λουλούδια με χρώμα βαθύ κόκκινο-μοβ
και σχήμα ψυχής (πεταλούδας) όπως σ’όλα τα ψυχανθή, προσφέρουν νέκταρ σε
μεγάλες ποσότητες και τ’αποτελέσματα φαίνονται μέσα στην κυψέλη, που βαραίνει
γρήγορα από το μέλι που ωριμάζει. Υπολογίζεται πολύ από τους μελισσοκόμους, η
σημασία του όμως συνεχώς υποβαθμίζεται, αφού η εντατική χρήση της γεωργικής
γης και των ζιζανιοκτόνων το περιορίζουν στα ρείθρα των δρόμων και στις εκτάσεις
με μεγάλη κλίση που δύσκολα καλλιεργούνται.

Αγριοσουσαμιά (Heliotropium europeum)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγριοσουσαμιά (Heliotropium europeum)
Ποώδες ετήσιο φυτό με άσπρα ευωδιαστά λουλουδάκια που φυτρώνει σε χέρσα
εδάφη και σε θερισμένα σιτηρά.
Η ταξιανθία θυμίζει το λουλούδι της σουσαμιάς, ανθίζει τον Ιούλιο σταδιακά, δένει
τους σπόρους στη βάση και συνεχίζει την ανθοφορία προς την κορυφή. Η διάρκεια
ανθοφορίας ξεπερνά τις 30-40 ημέρες και διακόπτεται συνήθως το
φθινόπωρο ή από το όργωμα των χωραφιών. Σε ορισμένες περιοχές παράγεται μέλι
με σημαντική συμμετοχή του αξιόλογου αυτού μελισσοκομικού φυτού,
λευκοκίτρινου χρώματος με εξαιρετικό χρώμα.

Αγριολεβάντα (Lavandula stoechas)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγριολεβάντα (Lavandula stoechas)
Αυτοφυές αρωματικό φυτό που βρίσκεται σ’αρκετές περιοχές της χώρας μας όπως
Πελοπόννησο, Χαλκιδική, Κρήτη, Εύβοια, Κω και σ’άλλα νησιά. Μεγάλη παρουσία
έχει στη Λέσβο όπως είναι γνωστό με το κοινό όνομα Αβαγιανός. Ανήκει στην
οικογένεια των χειλανθών (Labiatae) που αναγνωρίζονται εύκολα από τους
τετραγωνικούς βλαστούς και είναι τα περισσότερα αξιόλογα μελισσοκομικά φυτά.
Οι μέλισσες επισκέπτονται τα λουλούδια της αγριολεβάντας κυρίως για το νέκταρ το
οποίο λόγο εποχής άνθησης (από Φεβρουάριο έως Απρίλιο) καταναλώνεται για τη
διατροφή του γόνου.

Φασκόμηλο (Salvia officinalis)

Αποτέλεσμα εικόνας για Φασκόμηλο (Salvia officinalis)
Ανθίζει σε χέρσες, ξηρές, πετρώδεις θέσεις. Η αξία του φασκόμηλου για τη
μελισσοκομία είναι μεγάλη όπως και η εκτίμηση των μελισσοκόμων όλης της
νησιωτικής Ελλάδας για το αρωματικό αυτό φυτό της ελληνικής χλωρίδας.
Σημαντική όμως και η προτίμηση που δείχνουν οι μέλισσες στη βόσκηση των
λουλουδιών της φασκομηλιάς συλλέγοντας κυρίως νέκταρ την περίοδο Μαρτίου
Απριλίου.

Ανεμώνη (Αnemone sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ανεμώνη
Ανθίζει από το Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο και δίνει άφθονη γύρη.
Οι πανέμορφες ανεμώνες πολλές φορές αναφέρονται και ως ‘αγριοπαπαρούνες’.
Βροχερός και ήπιος χειμώνας ευνοεί την πρώιμη άνθισή τους το χειμώνα έως και
τους πρώτους μήνες της άνοιξης. Τα μεγάλα εντυπωσιακά ασπρορόδινα ή και
κόκκινα λουλούδια της ανεμώνης, προσελκύουν τις μέλισσες για τη γύρη που
προσφέρουν. Λόγω εποχής ανθοφορίας έχουν μελισσοκομικό ενδιαφέρον.

Πυράκανθος. (Pyracantha coccinea)

Αποτέλεσμα εικόνας για Πυράκανθος. ΑΝΘΟς
Η ανθοφορία του δεν διαρκεί πολλές ημέρες (περίπου μία εβδομάδα,αρχές Μαϊου)
προσελκύει όμως πολλές μέλισσες, προσφέροντας νέκταρ κυρίως.
Δενδρολίβανο (Rosmarinus officinalis)
Στη χώρα μας βρίσκεται σαν αυτοφυές σε περιοχές της Νότιας Ελλάδας και στην
Ζάκυνθο και Κρήτη, σαν καλλωπιστικό στις αυλές και στους κήπους σ’όλη την
Ελλάδα και σαν καλλιεργούμενο φυτό σε πολύ μικρές εκτάσεις στη Βόρεια
Ελλάδα.Το δενδρολίβανο είναι φυτό με τη μεγαλύτερη περίοδο άνθισης. Ανθίζει από
το Σεπτέμβριο μέχρι και τα μέσα Μαΐου. Μόνο στους θερινούς μήνες με τις υψηλές
θερμοκρασίες μένει χωρίς λουλούδια, όμως και αυτή την περίοδο συνεχίζει την
ανάπτυξη των βλαστών του και να ευνοηθεί με βροχές, η ανθοφορία του ξεκινά νωρίς
το Σεπτέμβριο ή ακόμη και τον Αύγουστο.

Bερικοκιά (Prunus armeniaca)

Αποτέλεσμα εικόνας για Bερικοκιά (Prunus armeniaca)
Η καλλιέργεια σε οργανωμένους οπωρώνες μείωσε το ενδιαφέρον για μελισσοκομική
εκμετάλλευση εξαιτίας της υπερβολικής και πολλές φορές άκαιρης χρήσης
εντομοκτόνων. Παρ όλα αυτά η βερικοκιά αποτελεί σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό
γιατί προσφέρει γύρη και νέκταρ. Η ποσότητα της γύρης είναι σημαντική , καλύπτει
τις ανάγκες των μελισσιών που την έχουν απόλυτο ανάγκη για την διατροφή του
γόνου και τη δημιουργία αποθεμάτων. Τα αποτελέσματα μέσα στην κυψέλη
πιστοποιούν και για την άριστη ποιότητα της γύρης της βερικοκιάς που με την
ύπαρξη συμπαγών οπωρώνων μπορεί να συντηρήσει εκατοντάδες μελίσσια σε μια
συγκεκριμένη περιοχή. Αν στο πρώτο μισό της ανθοφορίας η γύρη έχει τον πρώτο
λόγο, στο δεύτερο μισό το νέκταρ είναι πιο σημαντικό. Η ποσότητα είναι αρκετά
μεγάλη, σε σημείο που πέραν από τις ανάγκες συντήρησης του σμήνους και
διατροφής του γόνου δημιουργούνται και αποθέματα στα ‘στεφανώματα’ δηλαδή
πάνω και γύρω από τις περιοχές του πλαισίου που καταλαμβάνει ο γόνος.

Χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Χαρουπιά (Ceratonia siliqua L.)
Η χαρουπιά είναι φυτό μεγάλης χρησιμότητας για τη μελισσοκομία, μιας και είναι
αυτοφυής ή και εμβολιασμένη. Ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που τα άνθη της ήμερης
χαρουπιάς δίνουν στις μέλισσες τη δυνατότητα να κάνουν πολύ μέλι και να
αποθηκεύει γύρη. Η άγρια χαρουπιά που αναβλαστάνει ακόμα και αν ξεραθεί το
εμβόλιο της ήμερης, προσφέρει γύρη προς τα τέλη του φθινοπώρου. Η χαρουπιά δεν
υστερεί έναντι των άλλων δασικών δέντρων ούτε ως προς τις μελιτώδεις εκκρίσεις.
Από τους μίσχους και τους καρπούς της οι μέλισσες συλλέγουν μερικές χρονιές
άφθονα μελιτώματα. Η μελιτοφορία της χαρουπιάς το Σεπτέμβριο είναι σημαντική
γιατί αυτήν την εποχή δεν δίνουν πολλά φυτά τροφές και είναι μία περίοδος
ανάπαυλας, προετοιμασίας και αναδιοργάνωσης για την εκμετάλλευση του πεύκου.

Δενδρώδες ρείκι (Erica arborea L.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Δενδρώδες ρείκι (Erica arborea L.)
Το ανοιξιάτικο ρείκι παρουσιάζει πλούσια νεκταροέκκριση, ικανοποιητική
σταθερότητα από χρονιά σε χρονιά, έχει μεγάλη διάρκεια άνθισης και αντοχή στα
καιρικά φαινόμενα. Παρόλα τα τόσα πλεονεκτήματα που είναι συγκεντρωμένα σε
αυτό το φυτό, δεν γίνεται τρυγητός από ανοιξιάτικο ρείκι. Ένας από τους λόγους που
δεν αξιοποιείται εμπορικά το ρεικίσιο μέλι είναι η εποχή άνθισης η οποία ξεκινά τον
Φεβρουάριο από τα πρώιμα, ζεστά μέρη και κλιμακώνει την άνθισή του μέχρι τον
Μάιο στα οψιμότερα και με μεγαλύτερο υψόμετρο μέρη. Η εποχή λοιπόν άνθισης,
συμπίπτει με την ανάπτυξη των μελισσιών ενώ σε πολλά μέρη ακολουθεί τις
εκκρίσεις του ανοιξιάτικου πεύκου, με τα μελίσσια να επιδίδονται στη συλλογή γύρης
από τα ρείκια και τις λαδανιές και στην εκτροφή γόνου.

Γλυκάνισος (Pimpinela anisum)

Αποτέλεσμα εικόνας για Γλυκάνισος (Pimpinella anisum)
Η προτίμηση στα κίτρινα λουλούδια του γλυκάνισου από τις μέλισσες είναι εμφανής.
Η γύρη αλλά κυρίως το νέκταρ είναι που προσελκύουν χιλιάδες μέλισσες στις φυτείες
γλυκάνισου και ο τρύγος εφόσον έχουμε δυνατά μελίσσια είναι πολύ πιθανός.
Μάλιστα προς το τέλος της ανθοφορίας παρατηρείται μπλοκάρισμα του γόνου, το
οποίο βέβαια έχει σαν αποτέλεσμα περισσότερα πλαίσια για τρύγο, αλλά και σύντομα
εξασθένιση του μελισσιού. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη φθορά που
εμφανίζεται στις συλλέκτριες μετά από λίγες μέρες βοσκής στο γλυκάνισο (χάνουν
το τρίχωμά τους, ’λαδώνουν’, μαυρίζουν, σκίζονται τα φτερά τους ), αποτρέπει
πολλούς μελισσοκόμους να επιδιώξουν τη μεταφορά των μελισσιών τους σε φυτείες
γλυκάνισου. Εάν μάλιστα ο μελισσοκόμος θέλει να εκμεταλλευτεί τις
μελιτοεκκρίσεις του πεύκου νωρίς τον Αύγουστο τότε καλά θα κάνει να αποφύγει το
γλυκάνισο.

Καστανιά (Castanea sativa)

Αποτέλεσμα εικόνας για Καστανιά (Castanea sativa)
Η καστανιά εκτιμάται από τους μελισσοκόμους, ιδιαίτερα τους παραγωγούς
πευκόμελου, ως ένα από τα 4-5 σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτά. Αιτία το
δυνάμωμα των μελισσιών
(η αξία της γύρης της καστανιάς φαίνεται από τι πόσο πονά το τσίμπημα της
μέλισσας που βόσκησε σ’αυτή) και η επιτυχία εν συνεχεία στο πεύκο. Την
επιτυχημένη βόσκηση των μελισσιών στην καστανιά μπορεί να την αντιληφθεί κανείς
ανοίγοντας την πρώτη κυψέλη, η χαρακτηριστική μυρωδιά σκορπίζει στην
ατμόσφαιρα. Το μέλι της καστανιάς είναι σκούρο κοκκινωπό περιέχει πολλούς
γυρεοκκόκους, έχει πικρή γεύση και χαρακτηριστικό άρωμα. Για τα μελίσσια
αποτελεί εξαιρετικής ποιότητας τροφή, αλλά δεν έχει μεγάλη εμπορική αξία.

Μουσμουλιά (Mespilus japonica)

Αποτέλεσμα εικόνας για Μουσμουλιά (Mespilus japonica)
Καρποφόρο δέντρο που χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό. Έχει μεγάλα
λογχοειδή και δερματώδη φύλλα γυαλιστερά στην πάνω επιφάνεια και χνουδωτά
στην κάτω, ενώ οι βαθιές νευρώσεις δίνουν στην επιφάνεια του φύλλου ανάγλυφη
εμφάνιση. Από τους πλέον πτωχούς μήνες του έτους είναι ο Νοέμβριος. Δύσκολα
μπορεί να ξεχωρίσει κανείς ένα ,δύο μελισσοκομικά φυτά αποκλειστικά αυτής της
εποχής. Ίσως η μουσμουλιά που σηματοδοτεί την έναρξη του μελισσοκομικού
χειμώνα να είναι τελικά το πιο αντιπροσωπευτικό φυτό αυτού του μήνα για τη χώρα
μας. Τα λουλούδια της μουσμουλιάς είναι πολύ ανθεκτικά στα καιρικά φαινόμενα,
βροχή, αέρας, άλλωστε η εποχή άνθισης χαρακτηρίζεται από ευμετάβλητο καιρό,
προσελκύουν πολλά είδη εντόμων, κυρίως όμως μέλισσες και βομβίνους.
Προσφέρουν νέκταρ και γύρη. Το χρώμα της γύρης στα πόδια της μέλισσας είναι
ωχρό-κίτρινο. Η διάρκεια της ανθοφορίας κλιμακώνεται σε μεγάλο χρονικό
διάστημα, πέραν του μηνός, εξαιτίας της σταδιακής άνθισης και της μεγάλης
διάρκειας ζωής των λουλουδιών. Αυτό φαίνεται αργότερα στο δέσιμο και την
ωρίμανση των καρπών, όταν στον ίδιο βότρυ υπάρχουν καρποί σε διαφορετικά
στάδια ωρίμανσης. Συνιστάται η επέκταση της καλλιέργειας του δένδρου αυτού
μεμονωμένα ως καλλωπιστικό ή οργανωμένα σε μεγαλύτερες εκτάσεις. Σε μια τέτοια
περίπτωση η μουσμουλιά θα αποκτήσει για την Ελληνική μελισσοκομία ανάλογη
σημασία μ’αυτήν που έχει σ’άλλες χώρες όπως την Ισπανία όπου κάθε χρόνο στη
Β.Α. περιοχή τους συρρέουν χιλιάδες μελίσσια για την εκμετάλλευση αυτής της
ανθοφορίας.

Ηλίανθος (Helianthus annuus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηλίανθος (Helianthus annuus)
Καλλιεργούμενο φυτό που η έκτασή του επηρεάζεται πολύ από τις τιμές των σπόρων
του ή των ανταγωνίσιμων καλλιεργειών. Η παραδοσιακή για τη χώρα μας περιοχή
καλλιέργειάς του είναι ο Έβρος. Προσφέρει μέλι σε μεγάλες ποσότητες αδυνατίζουν
όμως σημαντικά τα μελισσοσμήνη. Ανθίζει Ιούνιο-Ιούλιο, το μέλι του είναι
ανοιχτόχρωμο, έχουμε όμως μεγάλη φθορά των συλλεκτριών μελισσών, οι οποίες
γρήγορα χάνουν το τρίχωμά τους και μαυρίζουν. Η φθορά των συλλεκτριών
μελισσών είναι εντονότερη σε ξηρικές καλλιέργειες και για το λόγο αυτό θα πρέπει
να αποφεύγονται από τους μελισσοκόμους. Και στην περίπτωση που έχουμε αρκετές
βροχές και υπάρχει περίσσεια υγρασίας, η παραμονή των μελισσιών στον ηλίανθο
πρέπει να είναι πολύ σύντομη. Μόλις είναι έτοιμα για τρύγο, τρυγούμε και
μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε γυρεοφόρες ανθοφορίες. Πρέπει να σημειωθεί ότι
μετά τον ηλίανθο τα μελίσσια δεν ‘τραβούν’ στο πεύκο. Αυτό είναι άλλωστε
αναμενόμενο αφού εκτός της φθοράς των συλλεκτριών μελισσών, παρατηρείται και
‘μπλοκάρισμα του γόνου’ από τα μέλια.


Η Κεφαλληνιακή Ελάτη (επιστ. Abies cephalonica - Ελάτη η κεφαλληνιακή) 

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Κεφαλληνιακή Ελάτη
είναι ένα από τα τρία είδη ελάτης που συναντάμε στην Ελλάδα και αποτελεί ενδημικό είδος της χώρας. Φύεται στα βουνά της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας και της δυτικής Θεσσαλίας και σποραδικά μέχρι την ανατολική Ήπειρο, τον Όλυμπο και τον Άθωνα. Ενώ επίσης συναντάται στο νησί της Κεφαλλονιάς όπου, λόγω γεωγραφικής απομόνωσης του νησιού, το είδος εκεί έχει παραμείνει αμιγές. Για αυτό το λόγο, το όνομα του δένδρου φέρει και το όνομα του νησιού. Στους ειδικούς έγινε γνωστό από τα σπέρματα που έστειλε το 1824 στην Αγγλία ο κυβερνήτης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας Τσαρλς Τζέιμς Ναπιέρ (Charles James Napier). Τα σπέρματα καλλιεργήθηκαν και το δέντρο πήρε την ονομασία του το 1838 από τον Τζον Κλόουντιας Λάουντον (Jonh Claudius Loudon).
Χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κεφαλληνιακή Ελάτη συναντάται σε υψόμετρα μεταξύ 650-1.800 μ. αλλά σχηματίζει πυκνές συστάδες σε υψόμετρα μεταξύ 800-1.600 μ. Προτιμά τα βαθιά και υγρά εδάφη, αλλά μπορεί και αναπτύσσεται και σε αβαθή ξηρότερα εδάφη. Είναιδέντρο που μπορεί να αναπτυχθεί και υπό σκιάν, είναι δηλαδή σκιανθεκτικό είδος ελάτης και μπορεί να αντέξει δυσκολότερες συνθήκες, όπως η ανομβρία και αυξημένη θερμοκρασία εδάφους. Ο κορμός του είναι ίσιος και όρθιος και έχει πυραμιδοειδή κόμη που φθάνει σε ύψος των 15-25 μ. και οι νεαροί βλαστοί του είναι καστανοπράσινοι και πιο λείοι. Τα βελονοειδή φύλλα σκουροπράσινου χρώματος είναι τοποθετημένα σε σπειροειδή διάταξη πάνω στον βλαστό.

Η άνθιση του δένδρου γίνεται τους μήνες Μάιο-Ιούνιο και έχει τα αρσενικά και θηλυκά άνθη του χωριστά πάνω στο ίδιο δένδρο, όπως και όλα τα έλατα άλλωστε. Οι αρσενικές ταξιανθίες έχουν χρώμα πορφυρό και οι θηλυκές είναι κιτρινωπές, δημιουργώντας αργότερα κυλινδρικού σχήματος, όρθιους κώνους (κουκουνάρια).

Καθηγητης Κ.Λιακος
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...