ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΙ ''ΛΗΘΑΙΟΝ'' . ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ....ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ - ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ --//-- meli.li8aion@hotmail.com τηλ.6936804606

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ 2


Τσουκνίδα (Urtica sp.)
Αποτέλεσμα εικόνας για Τσουκνίδα (Urtica sp.)
Σε όλους μας είναι γνωστές οι τσουκνίδες, χαμηλά φυτά, ζιζάνια που φυτρώνουν σε
όλους σχεδόν τους τόπους στη χώρα μας, κυρίως σε κήπους, τάφρους, χανδάκια,
γενικότερα σε υγρά και πλούσια σε οργανική ουσία εδάφη.
Το όνομά τους το οφείλουν στον ερεθισμό του δέρματος που προκαλεί το καυστικό
οξύ που φέρουν οι λεπτές τρίχες, με τις οποίες είναι καλυμμένα όλα τα εναέρια μέρη
του φυτού. Στη χώρα μας δύο είδη τσουκνίδας είναι συνηθισμένα. α) τσουκνίδα η
καυστική (urtica urens). Ετήσιο ζιζάνιο με φύλλα πριονωτά, χρώματος βαθύ πράσινο
και λουλούδια άσπρα πολύ μικρά που μόλις ξεχωρίζουν στις βάσεις του μίσχου των
φύλλων.


Η ανθοφορία τους ξεκινά πολύ νωρίς, από το Φεβρουάριο, αλλά κλιμακώνεται σε

φυτά που φυτρώνουν αργότερα μέχρι και τον Ιούλιο. Οι μέλισσες επισκέπτονται τα
λουλούδια συλλέγοντας κυρίως γύρη σε μικρούς ασπροκίτρινους βώλους, αλλά και
νέκταρ. Οι κορυφές των τρυφερών αυτών βλαστών χρησιμοποιούνται και στη
μαγειρική για τη διατροφή του ανθρώπου. β) Τσουκνίδα η δίοικος (urtica dioica).
Πολυετές ζιζάνιο που έχει σε διαφορετικά φυτά τα αρσενικά και θηλυκά λουλούδια.
Απαντάται σε ορεινά μέρη της χώρας μας, ανθίζει από Ιούλιο έως Σεπτέμβριο και
έχει περιορισμένο μελισσοκομικό ενδιαφέρον.

Τριφύλλι (Τrifolium sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Τριφύλλι (Τrifolium sp.)
Τα αγριοτρίφυλλα στα οποία περιλαμβάνονται πολλά είδη του γένους Τrifollium
είναι πολυετή φυτά κυρίως ορεινών περιοχών με πολύ υγρασία ή και πεδινών
βαλτωδών εκτάσεων.
Είναι από τα σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτά. Σχεδόν όλα τα είδη του γένους
Τrifollium δίνουν άφθονο νέκταρ τα οποία απαιτούν πολλές βροχές για να
αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους, που όχι μόνο δε σταματάει η
νεκταροέκκριση αλλά αλλά συνεχίζεται ακόμη και στην πλήρη άνθιση. Φυσικά θα
πρέπει να μεσολαβούν μερικές ημέρες με ηλιοφάνεια και υψηλές θερμοκρασίες για
να πετούν οι μέλισσες. Η σταυρεπικονίαση είναι απαραίτητη για την παραγωγή
σπόρου και οι μέλισσες καθώς συλλέγουν το νέκταρ προκαλούν και τη
σταυρεπικονίαση. Το μέλι από αγριοτρίφυλλα είναι εξαιρετικής ποιότητας ανοικτού
χρώματος με υπέροχο άρωμα και γεύση.

Μολόχα (Μalva silvestris)

Αποτέλεσμα εικόνας για Μολόχα (Malva sylvestris)
Από τα πιο συνηθισμένα αγριολούλουδα της ελληνικής υπαίθρου.
Έχει ισχυρό ριζικό σύστημα, το οποίο επαναβλαστάνει κάθε χρόνο στο τέλος του
χειμώνα. Σε πρώιμα μέρη οι ετήσιοι βλαστοί εμφανίζονται νωρίς το χειμώνα, τα
πρώτα λουλούδια από τις αρχές Φεβρουάριου, ενώ η ανθοφορία συνεχίζεται καθώς
συνεχίζεται η αύξηση των βλαστών μέχρι και τον Οκτώβριο. Τα λουλούδια της με τα
μεγάλα κυανοειδή πέταλα προσελκύουν τις μέλισσες προσφέροντας νέκταρ από τα
νεκτάρια που βρίσκονται στη βάση των πετάλων. Το γεγονός αυτό υποχρεώνει τις
μέλισσες να στρέφονται γύρω και πάνω στους ανθήρες μαζεύοντας έτσι με τις
τρίχες που καλύπτουν το κεφάλι και τον θώρακα άσπρα σαν ‘αλευρωμένα’. Η κύρια
εποχή εκμετάλλευσης από τις μέλισσες είναι από Απρίλιο έως και Ιούνιο. Είναι πολύ
ανθεκτικό στις καιρικές μεταβολές και έξοχο μελισσοκομικό φυτό.

Πεύκο (Pinus sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Πεύκο (Pinus sp.)
Tο πεύκο αποτελεί αναμφισβήτητα το πολυτιμότερο μελισσοκομικό φυτό της χώρας
μας. Το πευκόμελο είναι η βάση της παραγωγής μελιού στην Ελλάδα, με ποσοστό
60% περίπου της συνολικής παραγωγής και είναι μέλι εξαιρετικής ποιότητας.
Το μελίτωμα στο πεύκο προέρχεται από το κοκκοειδές Marchalina hellenica
(εργάτης), που εγκαθίσταται κυρίως στις σχισμές του ξηρόφλοιου και περιβάλλεται
με μια κηρώδη άσπρη ουσία την χαρακτηριστική βαμβακάδα που εκκρίνει το ίδιο από
το δέρμα του. Οι μελιτώδεις εκκρίσεις αρχίζουν από τον Αύγουστο μέχρι την άνοιξη.
Οι περίοδοι εκκρίσεων από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο, είναι αυτές που
αξιοποιούνται κυρίως για την παραγωγή πευκόμελου, ενώ την ψυχρή περίοδο του
έτους οι εκκρίσεις παραμένουν ανεκμετάλλευτες γιατί οι μέλισσες δεν πετούν για να
συλλέξουν το μελίτωμα. Και η ανοιξιάτικη όμως μελιτοέκκριση, είναι πολύ
σημαντική για την αποθήκευση τροφών
που συντελούν στην περαιτέρω ανάπτυξη των μελισσοσμηνών. Πέρα από τη μεγάλη
παραγωγή που προσφέρει το πεύκο εμφανίζει και άλλα πλεονεκτήματα όπως:
Μεγάλη σταθερότητα στη μελιτοέκκριση, μεγάλη μελισσοχωρητικότητα,
παρατεταμένη περίοδο εκμετάλλευσης, τα μελισσοσμήνη στα πευκοδάση είναι
εξασφαλισμένα από ψεκασμούς, δεν εμφανίζονται τα δυσάρεστα φαινόμενα της
λεηλασίας και της παραπλάνησης των μελισσών, εξασφαλίζονται τα μελίσσια από
μέλι σαν απόθεμα τροφών. Το πεύκο όμως παρουσιάζει και ορισμένα μειονεκτήματα.
Το σπουδαιότερο είναι η κατακόρυφη πτώση της γέννας της βασίλισσας που έχει σαν
αποτέλεσμα την σημαντική μείωση του πληθυσμού των μελισσοσμηνών μετά από
αρκετό χρόνο παραμονής στο πεύκο. Αυτό το φαινόμενο προκαλεί δύο ανεπιθύμητες
καταστάσεις: τη μη πλήρη αξιοποίηση της μελιτοέκκρισης λόγω αδυνατίσματος των
μελισσιών και φυσικά απώλειας σημαντικών ποσοτήτων μελιού και απώλεια των
μελισσοσμηνών κατά την περίοδο του χειμώνα. Το μέλι από πεύκο δεν κρυσταλλώνει
και είναι πλουσιότερο σε ιχνοστοιχεία , πρωτεΐνες, αμινοξέα και έχει λιγότερες
θερμίδες.

Παλιούρι (Paliurus sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Παλιούρι (Paliurus sp.)
Το παλιούρι προσφέρει νέκταρ και γύρη πολύ καλής ποιότητας γι’αυτό επικρατεί η
πεποίθηση πως οι βασίλισσες που βγαίνουν στο παλιούρι, όταν είναι επιτυχής η
ανθοφορία του, είναι από τις καλύτερες. Το μειονέκτημα της ανθοφορίας αυτής είναι,
όπως και της ακακίας που προηγείται της ανθοφορίας του παλιουριού, η ευαισθησία
στις βροχές και στον ξερό Β.Δ. άνεμο.
Παρ’όλα αυτά είναι ένα από τα σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτά της χώρας μας
και η ανθοφορία του ξεκινά από τα μέσα Μαΐου σε πρώιμες περιοχές και
επεκτείνεται στο μεγαλύτερο μέρος του Ιουνίου στα οψιμότερα μέρη.

Λαδανιά (Cistus cretica)

Αποτέλεσμα εικόνας για Λαδανιά (Cistus cretica)
Δημιουργεί πολύ όμορφα ροζ λουλούδια. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι και τον
Ιούνιο. Φέρει ερμαφρόδιτα άνθη που μπορούν να αυτογονιμοποιηθούν, ή γίνεται
επικονίαση κυρίως από τις μέλισσες. Αποτελεί το σπουδαιότερο γυρεοδοτικό
μελισσοκομικό φυτό της Μεσογείου. Είναι γνωστό και με άλλα ονόματα όπως
κουνούκλα, αγριοτριανταφυλλιά ( το λουλούδι της με τα μεγάλα ρόδινα πέταλα
μοιάζει με το λουλούδι της άγριας τριανταφυλλιάς). Απαντάται σ’όλη την Ελλάδα.
Την εποχή άνθισης της λαδανιάς, τα πλαίσια στην κυψέλη γεμίζουν με γύρη, γεγονός
που μπλοκάρει την επέκταση του γόνου, όμως οι ανάγκες του μελισσιού σε γύρη το
καλοκαίρι για την εκτροφή γόνου είναι τόσο μεγάλες, που καταναλίσκεται γρήγορα
από τις παραμάνες μέλισσες, δίνοντας τη θέση τους σε γόνο και εν συνεχεία σε μέλι
το φθινόπωρο.

Κουμαριά (Arbutus unedo L.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Κουμαριά (Arbutus unedo L.)
Η άνθισή της αρχίζει από Οκτώβριο και συνεχίζεται όλο το Δεκέμβριο. Προσφέρει
νέκταρ και γύρη, δυναμώνοντας εξαιρετικά τα μελίσσια που επεκτείνουν το γόνο, σε
μια κρίσιμοι για το ξεχειμώνιασμά τους περίοδο και εφοδιάζονται με μέλι κατάλληλο
για τη διατροφή τους όχι όμως και για τον άνθρωπο, λόγω της δυσάρεστης γεύσης
του. Τέλος είναι πιθανό οι κλιματικές συνθήκες που επικρατούν αυτή την εποχή,
βροχές, περίσσεια υγρασίας, περιορισμός της πτήσης των μελισσών, να είναι αιτία
αρνητικών φαινομένων, όπως η εμφάνιση της νόσου νοζεμίασης στο μελίσσι και οι
μελισσοκόμοι να τα συνδυάζουν με τη βόσκηση στην κουμαριά.

Αγκορτζιά (Pirus amygdalοformis)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγκορτζιά (Pirus amygdalοformis)
Η ανθεκτικότητα του δένδρου, η πυκνή κόμη του με το όμορφο στρογγυλό του
σχήμα, προσέφερε σκιά στους αγρότες τους καλοκαιρινούς μήνες και καταφύγιο για
πολλά είδη πτηνών της άγριας πανίδας. Η σε μεγάλο ποσοστό κοπή αυτών των
πολύτιμων δένδρων, για οικονομικούς λόγους (εξοικονόμηση εδαφών) και ευκολίας
στην καλλιέργεια (ελκυστήρες, θεριζοαλωνιστικές, αρδευτικά συγκροτήματα),
αλλοίωσε την μορφή των κάμπων της χώρας μας, ενώ σίγουρα ήταν οπισθοδρόμηση
στην διατήρηση του περιβάλλοντος και στην οικολογική ισορροπία. Ακόμη πολλές
αγκορτζιές εμβολιάσθηκαν με διάφορες ποικιλίες αχλαδιάς σε μια μεγάλη
προσπάθεια που έγινε στη δεκαετία του ’60 πράξη που για τη μελισσοκομία δεν είχε
όφελος, αφού η ανθοφορία της αγκορτζιάς ( Απρίλιο) είναι αξιολογότερη για τις
μέλισσες απ’ότι της αχλαδιάς. Σήμερα οι αγκορτζιές αυτοφύονται σε χέρσες εκτάσεις
και στις άκρες των δρόμων.

Γαλαζάκι (Centaurea cyanus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλαζάκι (Centaurea cyanus)
Φυτό λευκοπράσινο, με όρθιο βλαστό και μακριές διακλαδώσεις ύψους 30-80 εκ.
Ανθεκτικό με διαδοχικές εκπτύξεις ανθοφόρων στελεχών και πολύτιμη διπλή
προσφορά για τις μέλισσες (νέκταρ και γύρη). Τα μελίσσια δημιουργούν αποθέματα
μελιού ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσονται σε πληθυσμό και γόνο, γεγονός που κρατά το
γαλαζάκι ψηλά στη συνείδηση των μελισσοκόμων. Στα σιτηρά ορεινών περιοχών,
όπου συνήθως δεν χρησιμοποιούνται πολλά ζιζανιοκτόνα , τον Ιούνιο-Ιούλιο το
χρώμα εναλλάσσεται από το χρυσό κίτρινο στο βαθύ μπλε προς χαρά των
μελισσοκόμων.

Αλογοθύμαρο-Σμυρνιά-Σμύρος (Anthyllis hermaniae)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αλογοθύμαρο-Σμυρνιά-Σμύρος (Anthyllis hermanniae)
Aνθεκτικός θάμνος στις καιρικές συνθήκες και γενικότερα καταπονήσεις, όπως
πάτημα ή βόσκηση από ζώα, συναγωνισμό μ’άλλα φυτά, στις άγονες και
ακαλλιέργητες περιοχές όπου ευδοκιμεί.
Τα κίτρινα ευωδιαστά λουλούδια της είναι πόλος έλξης των μελισσών και αν οι
βροχές που προηγήθηκαν της άνθησης ήταν αρκετές, τότε η επιτυχία της ανθοφορίας
είναι εξασφαλισμένη.Η αντοχή της ανθοφορίας στις αντίξοες καιρικές συνθήκες, η
κλιμάκωσή της από τα χαμηλότερα σε μεγαλύτερα υψόμετρα είναι δυνατόν να
κλιμακώσουν την περίοδο άνθησης και πέραν του μηνός.Πάντως ο Ιούνιος είναι ο
κυριότερος μήνας εκμετάλευσής της από τις μέλισσες,η ανθοφορία αρχίζει στα
χαμηλά τον Μάιο.
Το νέκταρ και το μέλι είναι λαμπερό-ανοιχτόχρωμο κίτρινο με υπέροχο άρωμα.Οι
μέλισσες χτίζουν πολλά κεριά στο αλογοθύμαρο,ένα μάλιστα χαρακτηριστικό, ίσως
μοναδικό είναι ότι τα φρεσκοκτισμένα κεριά έχουν χρώμα ζωηρό κίτρινο αντί του
συνηθισμένου άσπρου.Θεωρείται και είναι σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό.


Λυγαριά-Λυγιά-Άγνος-Kαναπίτσα (Vitex agnus castus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Λυγαριά-Λυγιά-Άγνος-Kαναπίτσα (Vitex agnus castus)
Η Λυγαριά είναι φυλλοβόλος θάμνος με ύψος έως 4 μέτρα. που φύεται σε πολλές
ακαλλιέργητες πεδινές εκτάσεις της χώρας μας, ιδιαίτερα σε κοίτες χειμάρρων ή σε
περιοχές που καταλαμβάνονται από νερά πλημμυρισμένων ποταμών.
Για την αξία της λυγαριάς και την σημασία της στην μελισσοκομία , δεν υπάρχει
σχετική ελληνική ή ξένη βιβλιογραφία, οι γνώμες των μελισσοκόμων διχάζονται.Οι
περισσότεροι θεωρούν τη λυγαριά σημαντικό μελισσοκομικό φυτό και υπολογίζουν
στο νέκταρ και τη γύρη που προσφέρει στις μέλισσες την περίοδο άνθησης της
(Ιούνιος-Αύγουστος).

Καλαμπόκι (Zea mays)

Αποτέλεσμα εικόνας για Καλαμπόκι (Zea mays)
Καλλιεργούμενο φυτό ανοιξιάτικης ή καλοκαιρινής σποράς. Καταλαμβάνει μεγάλες
εκτάσεις παγκοσμίως, αλλά και στη χώρα μας όπου και επιτυγχάνεται με την χρήση
υβριδίων, μεγάλες στρεμματικές αποδόσεις από τις υψηλότερες στον κόσμο. Το
καλαμπόκι είναι ανεμόφιλο φυτό και ως εκ τούτου παράγει μεγάλες ποσότητες γύρης.
Σε συνδυασμό με την πυκνότητα σποράς και τις μεγάλες εκτάσεις που καταλαμβάνει,
μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες σε γύρη χιλιάδων μελισσών από καλλιέργειες
περιορισμένης σχετικά έκτασης. Υπολογίζεται ότι η γύρη που παράγεται ανέρχεται
σε 7-30 κιλά/στρέμμα. Συχνά προσβολή από αφίδες έχει σαν αποτέλεσμα την
παραγωγή μελιτωμάτων τα οποία προσελκύουν τις μέλισσες αρκετές μέρες πριν την
ανθοφορία. Σ’αυτό το στάδιο μπορεί να προκληθούν μεγάλες ζημιές στα μελίσσια
από ψεκασμούς για καταπολέμηση των αφίδων. Η ανθοφορία του καλαμποκιού
ξεκινά τον Ιούλιο για την ανοιξιάτικη σπορά και τον Αύγουστο Σεπτέμβριο για την
καλοκαιρινή επίσπορη καλλιέργεια. Η κύρια εκμετάλλευση για τη μελισσοκομία
πραγματοποιείται τον Ιούλιο, η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη και ανεξάρτητη
βροχοπτώσεων αφού η καλλιέργεια είναι αρδευόμενη.

Θυμάρι (Thymus capitatus)

Αποτέλεσμα εικόνας για Θυμάρι (Thymus capitatus)
To πιο γνωστό μελισσοκομικό φυτό στη χώρα μας και όχι μόνο μεταξύ των
μελισσοκόμων, αλλά γενικότερα στο ευρύ κοινό που έχει συνδέσει τη λέξη μέλι με τη
λέξη θυμάρι. Βρίσκεται σ’όλη την Ελλάδα, φυτρώνει σε ξηρές πλαγιές ή
παραθαλάσσιες πετρώδεις θέσεις, σε φρύγανα, εκεί που η γεωργική γη είναι ελάχιστη
και οι βροχές στη θερινή περίοδο σπάνιες. Ενδεικτικό της αντοχής και της
προσαρμογής του στις ξηροθερμικές συνθήκες είναι το μέγεθος και το σχήμα των
φύλλων του, μικρά και στενά φυλλαράκια, αλλά και ολόκληρου του φυτού, χαμηλό
και σφαιρικό σχήμα, ώστε να περιορίζεται κατά το δυνατόν η διαπνοή, η κατανάλωση
δηλαδή νερού. Το σφαιρικό σχήμα έδωσε και το όνομα στο είδος του φυτού(capitatus
= κεφαλωτός). Το θυμάρι ανήκει στην κατηγορία των κύριων μελισσοκομικών φυτών
εξαιτίας της άφθονης και πλούσιας σε σάκχαρα νεκταρεέκκρισης του όταν φυσικά
είναι επιτυχημένη και καταλήγει σε τρυγητό. Η περιεκτικότητα σε σάκχαρα
κυμαίνεται από 40-60% ενώ το δυναμικό μέλιτος στα 400 και άνω κιλά μελιού ανά
εκτάριο (Εva Crane).Το τελευταίο νούμερο αναφέρεται με κάθε επιφύλαξη, αφού
εξαρτάται από την πυκνότητα των φυτών θυμαριού σε δεδομένη έκταση και φυσικά
το έτος μέτρησης. Υπάρχουν δυστυχώς χρονιές που η νεκταροέκκριση είναι
μηδενική, ενώ είναι γνωστό ότι η σύνθεση των θυμαρότοπων συνεχώς επιδεινώνεται
εις βάρος του θυμαριού και εις όφελος ανεπιθύμητων φυτών.

Βαμβάκι (Gossypium hirsutum)

Αποτέλεσμα εικόνας για Βαμβάκι (Gossypium hirsutum)
Το βαμβάκι είναι και αξιόλογο μελισσοκομικό φυτό με πολύ σπουδαία
πλεονεκτήματα. α) τη μεγάλη έκταση της καλλιέργειας σ’όλη σχεδόν την ηπειρωτική
Ελλάδα β) τη σταθερότητα της νεκταροέκκρισης από χρονιά σε χρονιά, έχει ήδη
προσανατολίσει μεγάλο αριθμό μελισσοκόμων στην παραγωγή βαμβακόμελου. Το
βαμβακόμελο είναι πολύ ρευστό κατά τη φυγοκέντριση και το χρώμα του ανοικτό-
λαμπερό-κίτρινο. Γρήγορα όμως κρυσταλλώνει και αποκτά πολύ ανοικτό, σχεδόν
άσπρο χρώμα. Τελευταία άρχισε η παραγωγή υβριδίων βαμβακιού με περιορισμένη
νεκταροέκκριση, έτσι ώστε να μη προσελκύονται τα επιβλαβή έντομα. Το γεγονός
αυτό μπορεί να μειώσει τις επεμβάσεις με εντομοκτόνα, δεν γνωρίζουμε όμως πόσο
θα μειωθεί η παραγωγή βαμαβακόμελου αφ’ενός και αφετέρου πόσο θα επηρεάσει
την ποιότητα και ποσότητα του βαμβακιού.

Φθινοπωρινό Ρείκι (Erica verticilata)

Αποτέλεσμα εικόνας για Φθινοπωρινό Ρείκι (Erica verticilata)
Το φθινοπωρινό ή κόκκινο ρείκι είναι φυτό που το συναντά κανείς σ’όλη την Ελλάδα,
ηπειρωτική ή νησιώτικη. Είναι γνωστό με πολλά κοινά ονόματα όπως κλαδί,
πυρένι,σουσούρα, τσάρο,έρικας, τσαλί, χαμόρεικο κ.α. Το επιστημονικό του όνομα
είναι Erica verticilata ή Erica multipolyflora που μεταφρασμένα σημαίνουν ερείκη η
σπονδυλωτή και ερείκη η πολυανθής. Βρίσκεται σε όλα τα υψόμετρα και τις πλαγιές
που καλύπτονται από θαμνώδη δασική βλάστηση, όπου συνυπάρχει με κουμαριές,
λαδανιές, σμυρνιές, πουρνάρια, ανοιξιάτικα ρείκια, σχίνους κ.λ.π. Το φθινόπωρο όταν
είναι ανθισμένο, ολόκληρη η περιοχή χρωματίζεται από τα πολυάριθμα κόκκινα –
μοβ λουλούδια τους και τότε εύκολα ξεχωρίζει από τους άλλους θάμνους και κυρίως
από το ανοιξιάτικο ρείκι (Erica arborea) με το οποίο έχει πολλές βοτανικές
ομοιότητες, αφού ανήκουν στο ίδιο γένος..
Προσφέρει άφθονο νέκταρ και γύρη στις μέλισσες και κατατάσσεται ιδίως το
φθινοπωρινό ρείκι ή σουσούρα, πρώτο στις προτιμήσεις των μελισσοκόμων κυρίως
για τους παρακάτω λόγους. Η μεγάλη έκταση που καταλαμβάνει. Η μεγάλη ποσότητα
και υψηλής βιολογικής αξίας γύρη που προσφέρει στις μέλισσες. Αρκετές ποσότητες
νέκταρος, ιδίως από το μέσο της ανθοφορίας και μετά. Η εποχή που ανθίζει το
φθινοπωρινό ρείκι είναι κρίσιμη για τη μελισσοκομία. Πλησιάζει ο χειμώνας, τα
μελίσσια πρέπει να ανανεώσουν
τον πληθυσμό τους για το ξεχειμώνιασμα, οι ανθοφορίες σπανίζουν και μια
επιτυχημένη ανθοφορία ρεικιού είναι ότι καλύτερο. Σημαντική είναι επίσης η βοήθεια
που προσφέρει στα μελίσσια που αδυνατίζουν στο πεύκο, συμβάλλοντας στην
επιτυχέστερη εκμετάλλευση του τελευταίου. Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα
λίγα αλλά σημαντικά όπως: Ευαισθησία στις κλιματολογικές συνθήκες, έχοντας
απαίτηση στην ύπαρξη αρκετής εδαφικής υγρασίας για την έναρξη της ανθοφορίας.
Μετά την πλήρη άνθιση όμως στην περίοδο της νεκταροέκκρισης είναι ευαίσθητη
στη βροχή, στον ξερό Β.Δ. άνεμο και στον καυτό λίβα που την σταματούν. Εμφάνιση
λεηλασίας, όταν για τους παραπάνω λόγους σταματήσει η νεκταροέκκριση ή στην
αναμονή έναρξης της ανθοφορίας.

Πολύκομπος (Polygonum sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Πολύκομπος (Polygonum sp.)
Οι μήνες Ιούλιος και Αύγουστος είναι η εποχή που κύρια οι μελισσοκόμοι
εκμεταλλεύονται την ανθοφορία του πολύκομπου. Οι μέλισσες βρίσκουν στον
πολύκομπο την απαραίτητη για την εκτροφή του γόνου γύρη όλους τους μήνες του
φθινοπώρου και τον Δεκέμβριο, με αποτέλεσμα ο πολύκομπος μαζί με το
φθινοπωρινό ρείκι και την κουμαριά, να είναι οι τελευταίες σημαντικές πηγές γύρης
πριν από την ερχόμενη άνοιξη και ως εκ τούτου η χρησιμότητά του είναι μεγάλη.

Αρμυρίκι (Tamarix sp.)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αλμυρίκι (Tamarix sp.)
Στην Ελλάδα έχουμε 6 είδη γνωστά με τα κοινά ονόματα Μυρίκια, Αρμυρίκια,
Μυρίγκες (Αίγινα), Μερικοί (Κύπρος). Μερικά ανθίζουν την άνοιξη (Μάρτιος-
Απρίλιος) και άλλα το φθινόπωρο (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος). Είναι πολύ χρήσιμο
φυτό, εξαιτίας κυρίως της ικανότητας να καλύπτει τις αμμώδεις παραλιακές περιοχές.
Σπάνια καίγεται, αφού δημιουργεί πολύ αραιές κοινωνίες. Λόγω της υψηλής
περιεκτικότητας του κορμού της σε μεταλλικά στοιχεία είναι ιδιαίτερα δύσφλεκτο
είδος.
Προσφέρουν κυρίως γύρη στις μέλισσες, αλλά και νέκταρ. Είναι φυτό χρήσιμο στη
μελισσοκομία, λόγο της μεγάλης αντοχής και της μέτριας ανάπτυξής του, κατάλληλο
για δενδροφυτεύσεις δρόμων, πάρκων κ.λ.π.

Ακονιζιά – Σκοτζάρι ( Inula viscosa)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ακονιζιά – Σκοτζάρι ( Inula viscosa)
Ανθίζει το φθινόπωρο, τα λουλούδια του έχουν χρώμα ζωηρό κίτρινο και είναι
κατ’εξοχήν γυρεοδοτικό φυτό. Λόγω εποχής άνθισης, Σεπτέμβριος- Οκτώβριος είναι
χρήσιμο φυτό στη μελισσοκομία αφού την εποχή αυτή η γύρη σπανίζει αφ’ενός,
αφ’ετέρου είναι απαραίτητη για την εκτροφή γόνου και την ανανέωση του
πληθυσμού των μελισσιών.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...