ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΜΕΛΙ ''ΛΗΘΑΙΟΝ'' . ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ....ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ - ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΑΣ - ΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟ --//-- meli.li8aion@hotmail.com τηλ.6936804606

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

"ΜΕΛΙ"ΩΤΕΣ.

Σήμερα στο Μελί όπου κάποτε ζούσαν πέντε χιλιάδες Έλληνες υπάρχουν μόνο ερείπια.Σύμφωνα με στοιχεία που μάς έδωσαν ο πρόεδρος του Πολιτιστικού και Προοδευτικού Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Θεόδωρος Καλαϊτζής και ο γραμματέας Νικόλαος Λάμψας, το Μελί αποτελούσε συνέχεια της Βυζαντινής πόλης Στιλάριον. Στα παράλιά της, βρίσκονταν
τρεις αρχαίες Ιωνικές καστροφόρες πόλεις: η Κορύνη, η Σιδούσα και η Πολίχνη. Το Μελί ήταν χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του βουνού Μέμα. Οι κάτοικοί του, πριν τον διωγμό του 1922, ξεπερνούσαν τις πέντε χιλιάδες. Υπήρχαν χίλιες περίπου οικογένειες εξολοκλήρου ελληνικές και μόνο ελληνόφωνες. Είχε τρεις μεγάλες εκκλησίες: τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, την Αγία Παρασκευή και τους Αγίους Αναργύρους. Εκκλησιαστικά υπαγόταν στην Μητρόπολη Κρήνης και διοικητικά στην επαρχία Καραπουρνών που ανήκε στη Σμύρνη. Μέχρι το 1919 είχε δωδεκαμελή Δημογεροντία. Λειτουργούσαν τρία σχολεία: ένα εξατάξιο δημοτικό, ένα Παρθεναγωγείο και ένα Ελληνικό. Ο ξεριζωμός σταμάτησε στη μέση την ανέγερση Γυμνασίου. Τα σπίτια του ήταν μεγάλα, ωραία και τα περισσότερα διώροφα, χτισμένα με πέτρα και κεραμίδι.



Επιπλέον, είχε ένα υδραγωγείο, τρεις νερόμυλους και πολλά λατομεία, ενώ φημιζόταν για την πλούσια παραγωγή του σε μετάξι.


«Οι Μελιώτες», λένε, «ήταν πολύ καλοί πατριώτες, γνήσιοι Έλληνες και Χριστιανοί. Μάλιστα την ελληνικότητα του Μελιού και ολόκληρης της χερσονήσου της Ερυθραίας, επικαλέστηκε στη συνθήκη των Σεβρών ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, για να πετύχει την ιστορική υπογραφή της».


Ο σύλλογός τους, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, μάχεται υπέρ της διάσωσης, διάδοσης και προβολής της ιστορίας και του ακμαίου πολιτισμού των Αλησμόνητων Πατρίδων της Μικρασίας. Προσπαθεί για την πολιτιστική αναβάθμιση της περιοχής Μελί Μεγάρων, με κύριο άξονα τα ήθη και έθιμα, που έχουν τις ρίζες τους στο Μελί Ερυθραίας της Μικράς Ασίας.


Η δραστηριότητα του συλλόγου, έχει να καταγράψει στο ενεργητικό της, τις εκατοντάδες χορευτικές και μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, σε όλη την ελληνική επικράτεια, την αναπαράσταση εθίμων, τη συμμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές.

Στο σύλλογο λειτουργούν τμήματα παραδοσιακού χορού και θεάτρου.


Η κορύφωση των δραστηριοτήτων μας γίνεται με την ετήσια διοργάνωση εκδηλώσεων «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ» στο τέλος κάθε Σεπτέμβρη, στη γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.


Στις εκδηλώσεις παρουσιάζονται από τις χορευτικές ομάδες του συλλόγου, οι παραδοσιακοί Μελιώτικοι χοροί. Συμμετέχουν παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα και χορωδίες από διάφορες περιοχές της Ελλάδος. Η θεατρική ομάδα του συλλόγου παρουσιάζει θεατρικές παραστάσεις (Μελί: Ο πόνος και η χαρά μας).


Τελευταία γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν και οι ανά τον κόσμο απόγονοι των Μελιωτών και να καταγραφτούν. Παράλληλα, αναζητείται και τυχόν υλικό που μπορεί να έχουν στην διάθεσή τους για μελλοντική αξιοποίηση.


Τα παιδιά γεννήθηκαν στην Αυστραλία, οι γονείς τους στην Ελλάδα, οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους στη Μικρά Ασία.



Τους ενώνει, όμως, η κοινή «μικρασιάτικη» καταγωγή τους. Αν και οι περισσότεροι γεννήθηκαν στην Αυστραλία και άλλοι έχουν εγκατασταθεί στη μακρινή ήπειρο εδώ και δεκαετίες, κουβαλούν αναλλοίωτο το… DNA της Ιωνίας.


Οι νεότεροι δεν γνωρίζονται μεταξύ τους. «Ανακάλυψαν» ο ένας τον άλλο χάρη στη… μουσική.


Τόπος καταγωγής των προγόνων τους το Ιωνικό Μελί. «Μελί το Ελληνοχώρι», το έλεγαν οι Τούρκοι. Ένα χωριό με περίπου πέντε χιλιάδες κατοίκους, όλοι τους Έλληνες, που βρίσκεται στη χερσόνησο της Ερυθραίας, ακριβώς απέναντι από τις Οινούσσες και τη Χίο.


Πριν μερικά χρόνια, έφτασε στην Αυστραλία ένα εκπληκτικό CD τραγουδιών με γενικό τίτλο «Τα Τραγουδάκια μου Πουλώ» που περιείχε τραγούδια από το Μελί της Μικράς Ασίας.


Σιγά-σιγά, άρχισαν να γίνονται γνωστά και να ακούγονται στη Μελβούρνη και το Σίδνεϊ. Και μέσα από τα τραγούδια αυτά άρχισαν και αρκετοί ομογενείς να ανακαλύπτουν ότι έχουν κοινή καταγωγή. Με κύριο διακινητή του υλικού τον γνωστό προπονητή, Τάκη Σβίγγο, Μελιώτη στην καταγωγή και πρώην κάτοικο του Μελιού Μεγάρων.


Οι «Μελιώτες», όπως τους αρέσει να αποκαλούνται, βρήκαν κοινές μνήμες μέσα από τα τραγούδια που ήταν έργο του Πολιτιστικού Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» από το Νέο Μελί Μεγάρων.


Στα Μέγαρα εγκαταστάθηκαν, μετά την καταστροφή του 1922, εξακόσιοι περίπου πρόσφυγες από το Μελί της Μικράς Ασίας και δημιούργησαν το Νέο Μελί Μεγάρων.


Αυτός ήταν ο τελευταίος σταθμός της περιπλάνησής τους, αφού πρώτα πέρασαν από τις Οινούσσες, όπου παρέμειναν τριακόσιοι περίπου Μελιώτες, ενώ άλλοι τόσοι σκορπίστηκαν στη Χίο, στο Χαλάνδρι, το Ψυχικό, τη Θήβα, την Νέα Κίο, τον Άγιο Κωνσταντίνο, την Αμερική και την Αυστραλία.


Τα ίχνη τους χάθηκαν και μόλις τώρα, πλέον, οι απόγονοι τους στην Αυστραλία ξαναβρίσκουν στοιχεία από τις ρίζες τους χάρη στις πρωτοβουλίες του Πολιτιστικού Συλλόγου, που δεν περιορίζονται μόνο στο αρχικό CD.


Ακολούθησαν και δεύτερο CD, με τίτλο «Στου Μελιού τους καφενέδες», ένα DVD με τίτλο «Μελί το Ελληνοχώρι» και αρκετές εκδόσεις, με τελευταία το εντυπωσιακό Λαογραφικό Λεύκωμα «Μελί, όσα δε σβήνει ο χρόνος».


Όλα αυτό το υλικό σμίγει τους Μελιώτες της Αυστραλίας, δηλαδή τους απογόνους τους, που το μοιράζονται πλέον μεταξύ τους, το αναλύουν, το μεταφράζουν στην αγγλική (μιας και οι περισσότεροι έχουν γεννηθεί στην Αυστραλία) και προγραμματίζουν επισκέψεις στο Ιωνικό Μελί, αλλά και στο Νέο Μελί Μεγάρων «για να ξαναβρούν τις ρίζες τους».
Σύμφωνα με στοιχεία που μάς έδωσαν ο πρόεδρος του Πολιτιστικού και Προοδευτικού Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Θεόδωρος Καλαϊτζής και ο γραμματέας Νικόλαος Λάμψας, το Μελί αποτελούσε συνέχεια της Βυζαντινής πόλης Στιλάριον. Στα παράλιά της, βρίσκονταν τρεις αρχαίες Ιωνικές καστροφόρες πόλεις: η Κορύνη, η Σιδούσα και η Πολίχνη. Το Μελί ήταν χτισμένο αμφιθεατρικά στους πρόποδες του βουνού Μέμα. Οι κάτοικοί του, πριν τον διωγμό του 1922, ξεπερνούσαν τις πέντε χιλιάδες. Υπήρχαν χίλιες περίπου οικογένειες εξολοκλήρου ελληνικές και μόνο ελληνόφωνες. Είχε τρεις μεγάλες εκκλησίες: τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, την Αγία Παρασκευή και τους Αγίους Αναργύρους. Εκκλησιαστικά υπαγόταν στην Μητρόπολη Κρήνης και διοικητικά στην επαρχία Καραπουρνών που ανήκε στη Σμύρνη. Μέχρι το 1919 είχε δωδεκαμελή Δημογεροντία. Λειτουργούσαν τρία σχολεία: ένα εξατάξιο δημοτικό, ένα Παρθεναγωγείο και ένα Ελληνικό. Ο ξεριζωμός σταμάτησε στη μέση την ανέγερση Γυμνασίου. Τα σπίτια του ήταν μεγάλα, ωραία και τα περισσότερα διώροφα, χτισμένα με πέτρα και κεραμίδι.



Επιπλέον, είχε ένα υδραγωγείο, τρεις νερόμυλους και πολλά λατομεία, ενώ φημιζόταν για την πλούσια παραγωγή του σε μετάξι.


«Οι Μελιώτες», λένε, «ήταν πολύ καλοί πατριώτες, γνήσιοι Έλληνες και Χριστιανοί. Μάλιστα την ελληνικότητα του Μελιού και ολόκληρης της χερσονήσου της Ερυθραίας, επικαλέστηκε στη συνθήκη των Σεβρών ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος, για να πετύχει την ιστορική υπογραφή της».


Ο σύλλογός τους, από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, μάχεται υπέρ της διάσωσης, διάδοσης και προβολής της ιστορίας και του ακμαίου πολιτισμού των Αλησμόνητων Πατρίδων της Μικρασίας. Προσπαθεί για την πολιτιστική αναβάθμιση της περιοχής Μελί Μεγάρων, με κύριο άξονα τα ήθη και έθιμα, που έχουν τις ρίζες τους στο Μελί Ερυθραίας της Μικράς Ασίας.


Η δραστηριότητα του συλλόγου, έχει να καταγράψει στο ενεργητικό της, τις εκατοντάδες χορευτικές και μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, σε όλη την ελληνική επικράτεια, την αναπαράσταση εθίμων, τη συμμετοχή σε τηλεοπτικές εκπομπές.


Στο σύλλογο λειτουργούν τμήματα παραδοσιακού χορού και θεάτρου.


Η κορύφωση των δραστηριοτήτων μας γίνεται με την ετήσια διοργάνωση εκδηλώσεων «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ» στο τέλος κάθε Σεπτέμβρη, στη γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.


Στις εκδηλώσεις παρουσιάζονται από τις χορευτικές ομάδες του συλλόγου, οι παραδοσιακοί Μελιώτικοι χοροί. Συμμετέχουν παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα και χορωδίες από διάφορες περιοχές της Ελλάδος. Η θεατρική ομάδα του συλλόγου παρουσιάζει θεατρικές παραστάσεις (Μελί: Ο πόνος και η χαρά μας).


Τελευταία γίνεται προσπάθεια να εντοπιστούν και οι ανά τον κόσμο απόγονοι των Μελιωτών και να καταγραφτούν. Παράλληλα, αναζητείται και τυχόν υλικό που μπορεί να έχουν στην διάθεσή τους για μελλοντική αξιοποίηση.

πηγη.neoskosmos.com
                                       ΜΗΤΣΟΣ ΑΠΟ ΜΕΛΙ ΛΗΘΑΙΟΝ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...